6 november 2016

Een Verbonden Samenleving [en Monasch dan?]

Over het conceptverkiezingsprogramma 2017

Bijna twee weken geleden heeft het partijbestuur in Rotterdam ons conceptverkiezingsprogramma voor de Tweede Kamerverkiezingen gepresenteerd. Het is nu aan de leden om een oordeel te geven over dit programma. Wat gaat onze inzet worden voor de verkiezingen van maart 2017? Deze vraag zal in de komende weken worden besproken op de afdelingsvergaderingen en op de voorcongressen. Uiteindelijk zal het Congres op 14 en 15 januari het verkiezingsprogramma vaststellen.

Waarom schrijven politieke partijen eigenlijk een verkiezingsprogramma? Natuurlijk gaat dat over de politieke keuzen voor de komende vier jaar. Maar onze verkiezingsprogramma’s agendeerden ook belangrijke thema’s voor een langere tijdsperiode. Zo stond in de tijd van Willem Drees de opbouw van de verzorgingsstaat centraal. Onder leiding van Joop den Uyl ging het om de spreiding van macht kennis en inkomen. En ten tijde van Wim Kok ging het om ‘werk, werk werk’.

Wat is en wordt de komende tien jaar de sociaaldemocratische opgave? Die vraag stond voor ons, als schrijvers van het conceptverkiezingsprogramma, centraal. De verleiding was groot om een deelonderwerp centraal te stellen. Want werk, zorg, onderwijs of wonen zijn allen onderwerpen die elke sociaaldemocraat aan het hart gaan. Maar een verkiezingsprogramma is meer dan een serie afzonderlijke standpunten. Want hoe belangrijk al deze onderwerpen ook zijn, het gaat ons om de rode draad die door al deze onderwerpen heen loopt, en dat wij gaan ‘naar een verbonden samenleving’ waarin ‘zekerheid, zeggenschap en vertrouwen’ centraal staan.

De rode draad
Meer dan ooit zien we dat verdeeldheid, zowel in het buitenland als in Nederland, samenlevingen bedreigt. Waar vroeger de klassieke tegenstellingen tussen kapitaal en arbeid het politieke strijdtoneel bepaalden, gaat het nu meer en meer om de vraag of je wel of niet aangesloten bent op de moderne samenleving. En ja, met alle vooruitgang, zien wij dat steeds grotere groepen geen aansluiting hebben op die samenleving. Daarmee ontstaat een samenleving waarin groepen tegenover elkaar komen te staan. Zoals jong tegenover oud, kansrijken tegenover kansarmen. Een groeiende groep mensen haakt zelfs helemaal af en komt in een isolement terecht. Zij keren zich tegen de samenleving. Het is, nu meer dan ooit, een sociaaldemocratische opgave om met elkaar aan saamhorigheid te werken. Hoe gaan wij samen verder? Hoe zorgen we dat iedereen gelijke kansen heeft op een goed leven? En hoe creëren we nieuwe zekerheden? Hoe gaan we verder met elkaar?

Verbondenheid
De weg naar een verbonden samenleving is bij uitstek een sociaaldemocratische strijd, waarin wij niet accepteren dat er gediscrimineerd wordt. Een samenleving waarin wij niet aanvaarden dat mensen geen werk hebben, of dat de zorg, het wonen en ons onderwijs niet meer voor ons allemaal in gelijke mate toegankelijk zijn. Achter het ogenschijnlijk zachte thema ‘binding’ gaat een keiharde sociaaldemocratische strijd schuil. De weg naar een verbonden samenleving is dus bij uitstek een sociaaldemocratische strijd. Een strijd die wij moeten voeren.

Doe je mee? Lees het conceptverkiezingsprogramma en discussieer tot en met 23 november met ons mee in de Ledenkamer [= open voor leden t/m woensdag 23 november].  En we hopen met jullie in gesprek te gaan op de regionale voorcongressen!

Een goede zondag,

De verkiezingsprogrammacommissie,

Wim Meijer (voorzitter), Bas van Drooge, Adri Duivesteijn, Jet Grimbergen, Menno Hurenkamp, Kirsten Meijer, Mark Minkman, Marinka Mulder, Henk Nijboer, Diederik Samsom, Hans Spekman, Saskia J. Stuiveling, Yasin Torunoglu, Nelleke Vedelaar, Naomi Woltring, Jan van Zijl en Christiaan Winkel (secretaris)

De zaak Monasch

Wie PvdA Haren facebook leest was al voorbereid door de brief van lid Sander Terphuis aan het Partijbestuur.

Kanttekeningen bij de kandidatuur van Jacques Monasch als lijsttrekker PvdA

sander-terphuis2Beste Leden van het Partijbestuur,

Met klem verzoek ik u de kandidatuur van Jacques Monasch als lijsttrekker voor de PvdA ernstig in overweging te nemen om te bezien of zijn kandidatuur toelaatbaar is in het licht van de grondslagen en basisprincipes van de sociaaldemocratie. Het is nu aan u als Partijbestuur om moed te tonen. De kandidatuur van Monasch betekent een fundamentele vergissing met fatale gevolgen voor onze partij. Hieronder een uiteenzetting over waarom deze brief.

Toetsingskader
Als Partijbestuur beslist u over de kandidaat-lijsttrekkers met als toetsingskader de daarvoor opgestelde profielschets. Daarin staat dat voor de kandidaat-lijsttrekker voor de PvdA uitdrukkelijk geldt dat hij of zij een sociaaldemocraat in hart en nieren is. Vrijheid, democratie, rechtvaardigheid, duurzaamheid en solidariteit; dat zijn de idealen van de sociaaldemocratie. In de confrontatie van deze idealen met de werkelijkheid van alle dag geven beginselen richting; zoals het is verankerd in ons Beginselprogramma. Dit Beginselprogramma vormt het politiek kompas voor ieder sociaaldemocraat; en wel in het bijzonder voor de lijsttrekker van onze partij.

In het Beginselprogramma van de PvdA is tevens verankerd dat de sociaaldemocratie een Europese én internationale beweging is die vecht voor haar idealen. Voor u als Partijbestuur vormt deze beschrijving een ankerpunt bij de beoordeling van de vraag of een kandidaat-lijsttrekkers een sociaaldemocraat in hart en nieren is. Daarnaast verdient hierbij de verwijzing naar artikel 13 van de Statuten van de PvdA, waarin staat dat de politiek leider eerstverantwoordelijk is voor de uitvoering van het programma voor de Tweede Kamerverkiezingen en voor de politieke koers van de partij.

In de afgelopen dagen hebben we kunnen kennisnemen van de persoonlijke politieke agenda van Jacques Monasch als kandidaat-lijsttrekker. Meerdere ideeën en plannen van hem druisen in tegen de beginselen en kernwaarden van de sociaaldemocratie. Monasch vertolkt niet de mens- en maatschappijvisie die de sociaaldemocratie vanuit haar grondbeginselen voor ogen heeft. Twee plannen uit de politieke agenda van Monasch ter illustratie.

Twee voorbeelden
Monasch wil dat Nederland alleen nog vluchtelingen overneemt uit de vluchtelingenkampen. Dit betekent in de praktijk dat niemand meer bescherming mag vragen in ons land; ook niet de mensen die op de vlucht zijn voor oorlog en geweld. Monasch wil immers dat we de grenzen sluiten. Het gevolg hiervan zal zijn dat Nederland het Vluchtelingenverdrag uit 1951 moet opzeggen. De internationale solidariteit is een grondbeginsel van sociaaldemocratie. Het waren sociaaldemocraten die na de Tweede Wereldoorlog voorop liepen om verdragen tot stand te brengen om mensenrechten te beschermen.

Vorig jaar kwam het VVD Kamerlid Azamani met een plan om de grenzen in Nederland te sluiten. Vanuit de PvdA is toen felle kritiek geweest op dat asielplan van VVD, omdat het indruist tegen de barmhartigheid, humaniteit en tegen de internationale solidariteit. Maar nu moeten we constateren dat Monasch als kandidaat-lijsttrekker voor de PvdA met een plan komt dat in sterke mate lijkt op het asielplan van Azamani.

Dat Monasch nu met dit plan komt, heeft helemaal niets te maken met de idealen en waarden van de sociaaldemocratie. Het is pure populisme, het is een vorm van politieke marketing. Dit is zijn eigen persoonlijke agenda, die mijlen ver staat van de grondbeginselen van de sociaaldemocratie.

Verder wil Jacques Monasch dat het Europees Parlement wordt afgeschaft. Dat er scepsis bestaat in de samenleving over Brussel en de Europese Unie is natuurlijk een serieus punt. Naar de zorgen van burgers moet goed worden geluisterd om zaken te verbeteren. Maar om als kandidaat-lijsttrekker voor de PvdA in tijden dat de Europese en internationale rechtsorde zo zwaar onder druk staat te gaan roepen dat het Europees Parlement moet worden afgeschaft, is niet alleen onbegrijpelijk en ongepast, het is ook sociaaldemocraat-onwaardig. De sociaaldemocratie is een internationale beweging die vecht voor haar idealen. Maar Monasch heeft er geen boodschap hieraan.

Stemmingmakerij
Met Monasch als lijsttrekker schuilt de PvdA zich achter de dijken zonder zich te bekommeren om de noden van mensen in Syrië, Irak en in andere oorlogsgebieden. in plaats van de waarden en idealen van de sociaaldemocratie te verkondigen, bezigt Monasch een populistische taal, die leidt tot stemmingmakerij en verharding in onze samenleving. En dat terwijl in deze tijden juist sterk behoefte is aan verbinding, saamhorigheid en nuance. Daarbij komt nog dat de herkenbaarheid en geloofwaardigheid van PvdA afhangt van de vraag of wij als sociaaldemocraten trouw blijven aan onze idealen, trouw blijven aan onze beginselen.

Vraag is wat de gevolgen zullen zijn van de ideeën en plannen van Monasch in termen van herkenbaarheid, geloofwaardigheid en betrouwbaarheid van de PvdA. Of is Monasch van plan om met zijn populistische uitspraken kiezers te winnen van partijen die een hele andere visie hebben over warden als humaniteit, solidariteit en rechtvaardigheid.

Wat nog de ideeën en plannen van Monasch des te ongeloofwaardiger maakt, is dat hij ruim vier jaar deel uitmaakt van de PvdA fractie in de Tweede Kamer, en dat hij in al die tijd met vrijwel alle keuze van de fractie heeft ingestemd. Om te beginnen stemde hij in 2012 als Kamerlid in met de inhoud van het regeerakkoord. En vervolgens heeft Monasch alle maatregelen uit het regeerakkoord volop gesteund. Nu heeft hij kennelijk het licht gezien, en nu gaat hij roepen dat het anders moet.

Bezinning

Tot slot nog dit. Jacques Monasch heeft bij herhaling gezegd dat hij onderdelen uit het verkiezingsprogramma van PvdA zal herschrijven als hij tot lijsttrekker wordt gekozen. Dit is totale disrespect voor de ledendemocratie en voor alle spelregels, waarmee het congres heeft ingestemd, alsmede voor het werk dat de verkiezingsprogrammacommissie heeft gedaan na gesprekken met leden binnen de PvdA.

Volgens deze spelregels kan ieder PvdA lid amendementen indienen om zo onderdelen uit het verkiezingsprogramma gewijzigd te krijgen. Het congres als het hoogste gezag binnen onze partij heeft het laatste woord over het verkiezingsprogramma. Maar Monasch is van plan om op een ondemocratische wijze zijn zin door te drukken.

Monasch hoopt dat hij door bepaalde invloeden langs de weg van het flitslidmaatschap tot lijsttrekker gekozen wordt. Mocht dit onverhoopt de werkelijkheid worden, dan zal dit de PvdA veel schade aanrichten; schade in ideologische zin, schade in morele zin, schade in politieke zin, schade in menselijke zin. Dit mag niet gebeuren. De sociaaldemocratische waarden zijn veel meer waard dan de persoonlijke politieke agenda van Monasch.

Geplaatst op: 4 november 2016