Door op 27 augustus 2016

GROOT–GRONINGEN

Ledencommentaar ///   Jan Menting over het artikel in de NRC van auteurs Van der Woud en Biezeveld

 GROOT – GRONINGEN

De opmaakredacteur van het artikel  ‘Zo wordt Groot – Groningen gecreëerd’  in NRC Handelsblad (24/8 jl, p. 16 Opinie) heeft de auteurs geen dienst bewezen met zo’n titel en met een leader die er niet om liegt:  ‘Groningen’  zou er alleen maar op uit zijn groot te groeien ten koste van de Harenaren, die dat absoluut niet willen. Hiermee stelt hij, bewust of onbewust, aan de kaak hoe opzettelijk gekleurd de zaken zijn weergegeven door de auteurs Van der Woud en Biezeveld. Ook elders  hetzelfde verhaal.

Het was níét driekwart van de inwoners dat in 2014 een fusie afwees, maar nog geen 75 % van nog geen 75 %. Dat wil dus zeggen dat nog geen 60 %  ‘Oneens’  stemde bij de vraag naar een mogelijke fusie met Groningen. Het  ‘oneens’  bleek vervolgens echter zo verschillend interpreteerbaar dat destijds de gemeenteraad besloot tot nader onderzoek.  Zo klinkt het alles toch wel minder afdoende! En het is de vraag of de zaken nu niet wéér anders zouden liggen: men werd toen wel wat overvallen door dat plotselinge referendum; inmiddels is er ook meer bekend geworden en zijn er partijen van mening veranderd.

Maar vooral is daar dan toch dat vraatzuchtige Groningen!  ‘Opslokken’, ‘inlijven’, ‘annexeren’: ik pik hier en daar maar een woord op. Poetin is er niets bij, zo veel is wel duidelijk. Zelf woon ik al meer dan een halve eeuw in Haren; nimmer daarvan iets gemerkt wat hout snijdt. De auteurs weten het echter zeker: men is er alleen maar op uit om bij de nationale Top Vijf te komen en aan te schuiven bij de onderhandelingstafels die ertoe doen…

Adstructie? Bewijzen? Aanwijzingen? Ho maar.  Beweringen in het wilde weg, om vooral maar uit die Groninger klauwen te blijven. Het is overduidelijk dat we worden genaaid, in ons eigen groene Haren, door regenteske bestuurders, de Provincie voorop. Rechtstaat? Behoorlijk bestuur? Njet.  Heimelijk opereren. Zonder onderzoek. Slecht onderbouwd. Overval. Belofte verbroken. Schokkend!….; ik citeer maar weer wat.

Het lijkt zinloos om zo te keer te gaan en jezelf een brevet van onmacht te geven. Natuurlijk is het sympathiek, die strijd van de auteurs. Wie wil nu zijn gemeente kwijt? Vanzelfsprekend zijn álle inwoners, álle partijen voor het behoud van een eigen gemeente, en je mag daar je best voor doen. Maar non tali auxilio (een beetje verheven mág toch?: het is hier Háren tenslotte!): niet met dergelijke hulp alsjeblieft.

Als laatste nog, in de genoemde krant althans, die tekening van Astérix en Obelix in de bekende loep boven het Gallische dorp, maar nu boven ons noordelijk landschap gehouden: dat zet ook geen zoden aan onze dijken. De beide krachtpatsers bestaan tenslotte alleen in een hedendaagse retro-chauvinistische Franse kijk op de wereld. De Gallische leider Vercingetorix moest destijds in Alesia knielen voor Cesar en werd later, na een smadelijk en gedwongen mee lopen in diens triomftocht door Rome, ter plekke doodgeknuppeld…

Maar evengoed, alles te samen, een mooi staaltje journalistiek. Fantástisch!; helaas wel wat te veel in de eerste betekenis van dat woord.

P. Menting, Haren