Door op 6 februari 2016

Een lastig referendum

Een associatieverdrag van de Europese Unie met Oekraïne?  Overwegingen van Cees Bolle over het referendum op 6 april en over het advies van de PvdA (zie onder Agenda).

Een lastig referendum

Onze democratie heeft het mogelijk gemaakt, dat we straks in april in een “afgedwongen” referendum mogen stemmen voor of tegen een associatieverdrag van de Europese Unie met Oekraïne. En ach, dat lijkt zo simpel. Er zijn al meer van dat soort associatieverdragen getekend met “veraffe” landen. Daarenboven, het gaat alleen om een soort aangekleed handelsverdrag en onze hele regering is voor, dan zal het toch wel in orde zijn! Fluitje van een cent dus!

Zo dacht ik, tot ik onze geëerbiedigde minister-president breed lachend op TV hoorde zeggen: ”Het gaat om vrije handel, dan kunnen we makkelijk exporteren en daarmee veel geld verdienen: wie kan daar nou tegen zijn!’

Mij was al eerder opgevallen, dat de huidige president van de Oekraïne Porosjenko daar geheel anders over dacht. Hij zag het verdrag beslist als de eerste stap naar het gewone lidmaatschap van de EU.

En hij lijkt, niet alleen in dat opzicht trouwens, goed te passen bij de president van Turkije, Recep Tayyip Erdogan. De laatste wil ook graag nog praten over toetreding tot de EU en is daarenboven een heerser die nog weinig begrijpt van wat een democratisch bestel met vrijheid van levensovertuiging en vrijheid van meningsuiting is.

Ik probeerde me wat te verdiepen in wat we van Oekraïne nu weten, los van het historische feit, dat het een deel van Rusland was, totdat Gorbatsjov in 1991 akkoord ging met verzelfstandiging.

Het is een uiterst corrupt land, waarvan de bevolking voor ongeveer een kwart Russisch is en Russisch spreekt. Er wonen nog geen 45 miljoen mensen met een economie die volgens berekeningen van economen nog niet de omvang heeft van die van de provincie Noord-Holland. Bovendien is er een soms sluimerende burgeroorlog gaande.

Kortom: een land dat we zeker hulp moeten aanbieden om de corruptie te bestrijden en om een meer democratisch staatsbestel op te bouwen. Maar een associatieverdrag?

Wat waren toch precies de overwegingen van de EU om een associatieverdrag met dit land aan te bieden? Of was het misschien gewoon de “oude” westerse neiging om Poetin dwars te zitten, om door te dringen tot een gebied dat economisch sterker vervlecht lijkt te zijn met Rusland?

Ik heb op TV Michiel van Hulten (wiens stichting Stem voor Nederland gesponsord wordt door de Amerikaanse miljardair George Soros) horen pleiten voor een “ja” bij het referendum en Harry van Bommel (SP-Tweede Kamerlid) ertegen.   En mijn eerste conclusie was: het is dus geen fluitje van een cent. Het referendum gaat wel degelijk ergens over. Het is goed dat het gehouden wordt en ik hoop dan ook, dat absoluut de 30% stemmers gehaald zal worden.

En het is niet zo, dat ik gedachteloos “ja” zal stemmen.

Eerlijk gezegd, ga ik steeds meer twijfelen. Ondanks het officiële standpunt van de PvdA.

Maar dat is toch vaak de juiste grondhouding in een echte democratie .

Cees Bolle, 6 februari 2016